Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2006

Δελτίο Τύπου

Εκτός Σχεδίου - Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Ν. Ιωνία

Οι δημοτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή ανέδειξαν τις δυνατότητες αλλά και τις δυσκολίες που υπάρχουν στην αντιφατική εποχή μας. Η ανάδειξη από τον πρώτο γύρο, λόγω και του αντιδημοκρατικού εκλογικού μέτρου του 42%, της απερχόμενης δημοτικής αρχής (ΠΑΣΟΚ) για δεύτερη φορά, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για την πόλη μας, καθώς είναι η Δημοτική Αρχή που ευθύνεται για τη συνέχιση της υποβάθμισης της ζωής των νέων και των εργαζόμενων –Ελλήνων και μεταναστών- σ΄ αυτήν. Παράλληλα, φάνηκε η ολοκληρωτική αδυναμία της ΝΔ να εμφανιστεί ως καλύτερος διαχειριστής της κατάστασης στην περιοχή συγκεντρώνοντας μόλις 26,6% των ψηφοφόρων, παρά τις τεράστιες προσπάθειές της, σε όλη την προεκλογική περίοδο. Το ΚΚΕ συγκεντρώνοντας το 13,21% έναντι του 14,25% που είχε στις προηγούμενες εκλογές, δεν κατάφερε να συσπειρώσει τη δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι στην πολιτική και της δημοτικής αρχής αλλά και της κυβέρνησης. Ο ΣΥΝ με νέα εμφάνιση στην περιοχή κατόρθωσε να έχει μια καλή συσπείρωση συγκεντρώνοντας το 6,45%, εκφράζοντας με επιτυχία τη λογική της καλύτερης διαχείρισης της κατάστασης στο δήμο. Η ΔΑΣΙ κατόρθωσε να εκφράσει μια ψήφο διαμαρτυρίας στη Ν Ιωνία (9,06%) κυρίως όμως, λόγω της αδυναμίας της υπάρχουσας αριστεράς αλλά και της δεξιάς να πείσουν. Ωστόσο, πρόκειται για ψήφο ενσωμάτωσης με ματιά στο παρελθόν.
Με τη διάταξη των δυνάμεων στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο που προέκυψε, φαίνεται πως δεν υπάρχει ουσιαστική φωνή υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας απέναντι στην ασυδοσία του εμπορικού και τραπεζικού κεφαλαίου που καταλαμβάνει ανενόχλητο και τους τελευταίους ελεύθερους χώρους για να τους μετατρέψει σε μεγάλα εμπορικά κέντρα τύπου the mall.
Η κίνησή μας, κίνηση που συγκροτήθηκε κυρίως από νέους αγωνιστές της ριζοσπαστικής Αριστεράς αλλά και από αγωνιστές του εργατικού κινήματος της πόλης μας, με δράση στις κοινωνικές μάχες της περιοχής παρά το ότι μετράει ελάχιστους μήνες παρέμβασης στα δημοτικά πράγματα, κατόρθωσε ως έναν βαθμό να ενώσει και να εκφράσει ένα διάσπαρτο δυναμικό που δεν του αρέσουν τα σχέδια των κυρίαρχων για τις ζωές μας και αποφάσισε πως θέλει σε αυτά και σε όσα ακόμα ακολουθήσουν να βγει «Εκτός Σχεδίου». Και να μπει εντός σχεδίου σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη που θα ξεσπάσει το επόμενο διάστημα, θέλοντας σε αυτή να είναι εκείνη η δύναμη που θα συμβάλλει στο να δημιουργείται, να ζει και να μεγαλώνει μια σύγχρονη αντικαπιταλιστική ριζοσπαστική αντίληψη για τη ζωή μας, και την καθημερινότητά μας. Με δύναμη αποφασιστικότητα και διάθεση ρήξης και ανατροπής με ό,τι μας πνίγει και μας κλέβει την ομορφιά και την ποίηση. Με διαδικασίες αμεσοδημοκρατικές και ανοιχτές σε όσους θέλουν να πάρουν τη ζωή τους αλλιώς.
Οι εκλογές ήταν μία στιγμή που κατέγραψε την ύπαρξη ενός ελπιδοφόρου δυναμικού. Η ομορφιά του αγώνα και της αναζήτησης είναι μπροστά μας.

Οι αγώνες στην εκπαίδευση αξίζει και πρέπει να υποστηριχθούν, να συνεχιστούν και να νικήσουν !

Έξι εβδομάδες τώρα η εκπαίδευση βρίσκεται στους δρόμους. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές δίδαξαν το μάθημα της αξιοπρέπειας και της διεκδίκησης. Οι μαθητές και οι φοιτητές αγωνίζονται για να ανατρέψουν τις πολιτικές που στερούν το μορφωτικό τους παρόν και το επαγγελματικό τους μέλλον. Τις πολιτικές που περιστέλλουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, που συρρικνώνουν τη γνώση σε στενή επαγγελματική κατάρτιση και που μετατρέπουν το δικαίωμα όλων για εργασία στο πιο οξύ κοινωνικό πρόβλημα, την ανεργία.
Η αντιπαράθεση για τα εκπαιδευτικά θέματα, από τους φοιτητές την περασμένη άνοιξη, από τους δασκάλους και τους καθηγητές τους τελευταίους δύο μήνες και από τους μαθητές και τους φοιτητές σήμερα αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο της κυβέρνησης της ΝΔ. Το πρόσωπο της κοινωνικής αναλγησίας, της ολοκληρωτικής παράδοσης της παιδείας στην «ελεύθερη αγορά», της αστυνομικής βίας και του αυταρχισμού. Ταυτόχρονα, ανέδειξε τον ρόλο της συναινετικής «αντιπολίτευσης» του ΠΑΣΟΚ, την ουσιαστική συμφωνία και σύμπραξη στο πλαίσιο των συντηρητικών πολιτικών για όλα τα σημαντικά κοινωνικά θέματα. Και πίσω από τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία και στη διαχείριση ήρθε στο προσκήνιο η αντιδραστική εκπαιδευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία παρά την απατηλή ρητορική για την «αυτοτέλεια των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων», ουσιαστικά απαιτεί και επιβάλλει τη νεοφιλελεύθερη αναδιοργάνωση της παιδείας.
Σύσσωμος ο κόσμος της εκπαίδευσης δίνει μια συνολική μάχη για την υπεράσπιση του δημοσίου χαρακτήρα και τη βελτίωση της παιδείας. Οι δάσκαλοι απ’ αυτή τη μάχη βγήκαν νικητές. Μπορεί να μην ικανοποιήθηκαν κάποια βασικά από τα αιτήματά τους, αλλά «ύψωσαν το ανάστημά τους», αγωνίστηκαν με επιμονή και αποφασιστικότητα, τόλμησαν να πουν την αλήθεια στην κοινωνία και διεκδίκησαν:

· Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς, ενάντια στην πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης της παιδείας.
· Ένα σχολείο ανοιχτό και δημοκρατικό, που θα αναδεικνύει και θα ενισχύει τη φαντασία και την κριτική ικανότητα των μαθητών, που θα δίνει ουσιαστικές γνώσεις και δεξιότητες για τη μελλοντική ζωή και την εργασία.
· Ανατροπή της σκληρής μακρόχρονης λιτότητας των κυβερνήσεων που καταδικάζει τους εργαζόμενους στην αναζήτηση και ανεύρεση «δεύτερης εργασίας» ή στη φτώχεια. Τα 1400 ευρώ μηνιαίο εισόδημα, αίτημα που τόσο λοιδορήθηκε από τους ακριβοπληρωμένους «παντογνώστες» των τηλεοπτικών σταθμών, αντανακλά τις πραγματικές ανάγκες όλων των χαμηλόμισθων εργαζόμενων. Είναι ο ρεαλισμός της βιοποριστικής ανάγκης και όχι «ο ρεαλισμός του εφικτού» των διαφόρων Υπουργών Οικονομίας.

Οι διεκδικήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος φανερώνουν τη δυνατότητα να υπάρξουν πραγματικοί αγώνες με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και των νέων, για μια κοινωνία που δεν θα αντιμετωπίζει όλους εμάς ως «ανθρώπινους πόρους», δηλαδή ως πηγή τεράστιου κέρδους για τους λίγους και που δεν θα μας θεωρεί «πρόβατα», ανίκανα να αντιδράσουμε και έτοιμα να πιστέψουμε για αλήθεια τα παρωχημένα στερεότυπα της «παραγωγικότητας» και της «εθνικής ανταγωνιστικότητας».
Η απεργία των δασκάλων ήταν και είναι ένας έντιμος αγώνας για το δημόσιο σχολείο και για τη βελτίωση του εισοδήματος των εργαζομένων. Είναι επίσης μία μάχη για την κοινωνική και επαγγελματική αξιοπρέπεια. Και το πιο σημαντικό… Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Το «μέτωπο της παιδείας» παραμένει ανοιχτό. Οι δάσκαλοι δηλώνουν ότι θα επανέλθουν. Οι μαθητές διευρύνουν τον αγώνα τους με εκατοντάδες σχολεία να βρίσκονται σε κατάληψη. Οι φοιτητικές συνελεύσεις και καταλήψεις άρχισαν να πυκνώνουν.
Απέναντι σε όλα αυτά, εμείς, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι/ες, γονείς και πολίτες της Νέας Ιωνίας αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς. Οι αγώνες που διεξάγονται στην εκπαίδευση αφορούν και μας. Η υποστήριξη και η ενίσχυσή τους είναι και δικό μας θέμα. Τα αιτήματά τους άλλωστε κάθε άλλο παρά άσχετα είναι από την πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά στη γειτονιά μας. Μια πραγματικότητα που έχει οδηγήσει τη Νέα Ιωνία να είναι από τις περιοχές που εμφανίζουν μεγάλο ποσοστό αποτυχίας των μαθητών στις πανελλαδικές εξετάσεις, με χαμηλά εισοδήματα που δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος του σημερινού «σχεδόν δημόσιου σχολείου», των πανάκριβων ιδιαίτερων μαθημάτων και των φροντιστηρίων, ένας δήμος με αρκετά προβληματικά σχολικά κτίρια, χωρίς επαρκείς αθλητικές εγκαταστάσεις, με μεγάλες ελλείψεις στο εκπαιδευτικό προσωπικό των σχολείων …
Για όλους αυτούς τους λόγους πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο να συναντηθούμε, να ενημερωθούμε, να συζητήσουμε ανοιχτά και να πράξουμε συλλογικά.

Συνάντηση – συζήτηση
την Τρίτη 7 Νοεμβρίου και ώρα 19:30
στο Παλιό Δημαρχείο (Ηρακλείου 268, 3ος όροφος)

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

«ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ» ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑ