Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Εχθρός μας είναι ο Καπιταλισμός! (Όχι οι μετανάστες)

Τη Κυριακή 25 Μάρτη, στις 6μμ, στη Πλατεία Σημηριώτη στη Ν.Ιωνία, Πακιστανοί μετανάστες δέχτηκαν επίθεση με βρισιές και χτυπήματα, την ώρα που πήγαιναν στο περίπτερο να πάρουν τσιγάρα. Γυναίκα αυτόπτης μάρτυρας, αντιδρώντας στην απρόκλητη και αδικαιολόγητη επίθεση προσπάθησε να παρέμβει, εμποδίστηκε και δέχτηκε φραστικές προσβολές και απειλές, οπότε κάλεσε την αστυνομία. Κατά περίεργο τρόπο σε μόλις δέκα λεπτά έφτασαν οκτώ  Οι αστυνομικοί με μηχανές και σε λίγο γέμισε η πλατεία με δεκάδες αστυνομικούς! Αυτοί ωστόσο αντί να συλλάβουν τους δράστες, πέρασαν χειροπέδες στα θύματα της επίθεσης και εκεί στο δρόμο συνέχισαν να τους χτυπάνε από κοινού, πιθανόν και με σιδερογροθιά,- με αποτέλεσμα ένας μετανάστης να χρειαστεί ιατρική περίθαλψη-και τους οδήγησαν στο Α.Τ. Ν. Ιωνίας.

Οι επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες αυξάνονται και αποτελούν κομμάτι του σκηνικού που στήνουν σήμερα οι κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις, προκειμένου να περάσουν τα σχέδια της φτωχοποίησης του λαού. Τα συχνά και ανησυχητικά κρούσματα νεοναζιστικής βίας πριμοδοτούνται από το Μαύρο Μέτωπο της συγκυβέρνησης του Μνημονίου, από «μεγάλα» τηλεοπτικά κανάλια, φυλλάδες και εταιρίες δημοσκοπήσεων, από την πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, της αστυνομοκρατίας. Επιδιώκουν να μας σύρουν στις εκλογές με αυτό το θέμα για να ξεχάσουμε τα πραγματικά προβλήματα, τη φτώχεια και εξαθλίωση που οδηγούν το λαό. Συνειδητά και συνέχεια παρουσιάζουν το πρόβλημα της μετανάστευσης ως την «πηγή του κακού» για ότι συμβαίνει σήμερα στην κοινωνία με μόνο στόχο να αποπροσανατολίσουν τον λαό και να στρέψουν την μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Το σύστημα και οι μηχανισμοί του κατασκευάζουν τους νέους Χίτλερ, πατώντας πάνω στην ανασφάλεια και την εξαθλίωση του κόσμου, ώστε να μας πείσουν ότι για την επιδείνωση της ζωής μας φταίνε οι μετανάστες, με μόνο στόχο να μην απειληθεί ποτέ η κυριαρχία αυτών που πραγματικά μας εξαθλιώνουν. Θέλουν να στρέψουν την οργή των εργαζομένων και των ανέργων μακριά από τους συλλογικούς αγώνες για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας. Θέλουν τους εργαζόμενους δούλους των αφεντικών, ψηφοφόρους «μετριοπαθών» ή φασιστών απατεώνων, φοβισμένους ιδιώτες που θα εκλιπαρούν τους «ισχυρούς ηγέτες» να αποφασίζουν για τη ζωή τους.